How I support Procrastination !


Chinese Philosophy

1.Justification

2.Clinging to a certain suitable theory

3.Philosophical approach

Powered by Plinky

Advertisements

करुणामय श्री साई बाबा


अध्याय २

" The Lord residing at Shirdi "

Sri Sai Samadhi Mandir , Shirdi

विषय:
i) श्री अप्पा पाटिल एवं बायजा
ii) तम्बोलीका साथ कुस्ती
iii) तकियामा नृत्य
iv) माधवराज देशपांडेको विद्यालय
v) शामाको दुई रुपैयां !
vi) देविदाससँग प्रेम
vii) बाबाको कला

प्राक्कथन
प्ररम्भदेखि नै श्री साई बाबा कसैसँग पनि धेरै कुराकानी गर्नुहुन्न थियो। कसैले केही सवाल गरेमा खाली त्यसको जवाफ मात्र दिनुहुन्थ्यो। दिनभरिजसो आस-पासको जंगलमा जानुहुन्थ्यो र साँझको समयमा नीमको रुखमुनी बसेर ध्यानमा मग्न हुनुहुन्थ्यो । रात्रिमा मस्जिदमा(द्वारकामाई) बोराका टुक्रा ओछ्याएर विश्राम गर्नु हुन्थ्यो । रात्रिभर उहांको भगवत जप चली रहन्थ्यो । उहांको रहन-सहन पहलमानको जस्तै थियो । लामा-लामा कपाल, गोडामा पेशावी जुत्ता। कसलाई के थाहा थियो र भविष्यमा यस अती सुन्दर बालकको नाम ‘साई’को उच्चारण गर्दा मानिसहरुले मोक्ष पाउनेछन ।

श्री अप्पा पाटिल र वायजा
शिरडीका मानिसहरुमा श्री अप्पा पाटिल र उनकै श्रीमती वायजा प्रमुख थिए जसले सुरुमै बाबाको दिव्य शक्तिलाई बुझेका थिए । पहिलो पटक श्री अप्पा पाटिल र वायजा बाबासँग भेट्न नीम रुखमुनी जांदा बाबाले आफ्नो स्थानमा खडा भएर भन्नुभयो ” वायजा मेरी पूर्वजन्मकि वहिनी हुन। ” यस्तो कुरा सुनेर वायजा आमा प्रसन्न हुनुभयो र निश्चय गर्नुभयो कि जबसम्म प्रतिदिन बाबालाई पहिले भोजन गराइंदैन तबसम्म आफू भोजन

ग्रहण गर्ने छैन । कैयौं पटक त बाबालाई खोज्न उहांले कोशौंसम्म हिंद्नुपर्दथ्यो । तर बाबाले पनि उहांको छोरा तात्या पाटिललाई विशेष रुपबाट आशीर्वाद दिनु भयो ।

तम्बोलीसँग कुस्ती
शिरडीमा मोहिद्दिन तम्बोली नाम गरेको एउटा पहलमान थियो । उसको बाबासँग कुनै कुरालाई लिएर विवाद खडा भयो र दुबैबीच कुस्ती हुन गयो । बाबाले कुस्तीमा हार्नु भयो तर त्यस उपरान्त उहांले आफ्नो रहन-सहन बदल्नु भयो । उहां पहिले त दुई वर्षका लागि शिरडीबाट लुप्त हुनुभयो । उहांले आफ्नो कपाल कटाउनु भयो । लंगौटी र कफनी लगाउन थाल्नु भयो । शिरमा साफा बांध्नुहुन्थ्यो । उहांले सधैं भन्न थाल्नुभयो, ‘गरीबी अब्बल बाद्शाही हो र अमीरी छिट्टै नै लुप्त हुने वाला छ । अल्लाह सधैं गरीबको साथमा हुनुहुन्छ । ‘बाबा कहिले मस्जिदमा रहनुहुन्थ्यो , काहीले तकियामा त कहिले जंगलमा जानुहुन्थ्यो । उहांका कुराहरु रसस्यमयी हुन्थे त्यसैले कैयौंले उहांलाई पागल ठान्दथे । बाबाले एउटा बगैंचा पनि बनाउनुभएको थियो र त्यहांबाट फल र फूल टिपेर शनि र गणपती मन्दिरमा पठाउनु हुन्थ्यो ! आज जहां समाधि मन्दिर छ , त्यहीं त्यो बगैंचा पनि थियो । बाबाको आशीर्वादले नाना डेंगले तथा गोपालगुंडलाई पुत्रहरुको प्राप्ती भएको थियो र बाबाको प्रसिद्धी चारैतर्फ फैलिन गयो । हजारौं लाखौं मानिसहरु शिरडी आउन थाले र सबैको आफ्नो-आफ्नो अनुभव रह्यो । ती अनुभवमध्य केही हामीले यस पुस्तकमा प्रकाशित गर्ने प्रयास गरेका छौं ।

तकियामा नृत्य
तकिया त्यो स्थान हो जहाँ यवन मानिसहरु शिरडीमा आएर विश्राम गर्दथे । यो स्थान दीक्षितवाडाको नजिकै थियो जसलाई पछि शिरडी संस्थानले कुनै कारणवश भत्काइदियो । तकियामा बाबा गोडामा घुँघरू बाँधेर नाच्नुहुन्थ्यो । उहाँ कबीरका भजन गाएर सबैलाई मोहित गरिदिनुहुन्थ्यो । उहाँले नृत्य गरेको देख्दा यस्तो आभाष हुन्थ्यो कि साक्षात शिव नै नृत्य गरिरहनु भएको छ ।

माधवराव देशपांडेको विद्यालय
शामा उपनाम गरेका माधवराव देशपांडे श्री साई बाबाका परम भक्त थिए । प्रारम्भको १५ वर्षमा उनी बाबालाई पागल नै ठान्दथे । उनी शिरडीको एउटा सानो विद्यालयमा अध्यापक थिए । यो विद्यालय मस्जिदको साथ एउटा कोठामा थियो । मस्जिद र विद्यालयको एउटै गाह्रो थियो । सुरुमा जब श्री साई बाबा मस्जिदमा आउनुभयो तब शामा पनि रातमा विद्यालयमा नै विश्राम गर्दथे । एक रात उनले बाबाले आफैँसँग उर्दू ,अरबी ,पर्सियन र अंग्रेजीमा कुरा गरिरहनु भएको देखे । बिस्तारै-बिस्तारै श्री साई बाबाका प्रति उनको दृढ-विश्वास बस्न गयो । एउटा अवसरमा बाबाले उनलाई भन्नुभएको पनि थियो ,’म पछिल्ला ७२ जन्मदेखि तिम्रो साथ छु । ‘शामाको दृढ भक्ति देखेर बाबा प्रसन्न हुनुहुन्थ्यो । शामा कहिले-काहिँ नीम वृक्ष मुनी (गुरुस्थान )विश्राम गर्दथे । तब रात्रिभर उनको मुखबाट ‘साई-साई’ को उच्चारण हुन्थ्यो । उनी निंद्रामा पनि बाबाकै नाम लिन्थे । कहिले-काहिँ त बाबा र शामा मित्रहरुले कुराकानी गरे जसरी आपसमा वार्तालाप गर्दथे ।

शामाको दुई रुपैयाँ !
शामा साधारणतया: कुनै त कुनै नयाँ तरिकाबाट बाबालाई जाँच्ने प्रयास गर्दथे । प्रतिदिन श्री साई बाबा अन्य भक्तहरु सहित लेण्डी बाग जानुहुन्थ्यो । एक दिन बाबाले बागका लागि प्रस्थान गरेपछि शामाले मस्जिदमा आस-पास कोही पनि नभएको मौका पारि बाबाको गादीबाट दुई रुपैयाँ झिके । यस घटनाको दुई या तीन महिना पश्चात शामाको घरमा अढाइ सय रुपैयाँको चोरी भयो । शामा रुँदै-रुँदै मस्जिदमा आए र उनले श्री साई बाबालाई चोरीको विषयमा बताए । उनको कुरा सुनेपछि बाबाले उनलाई भन्नुभयो ,’तिमीलाई आफ्नो अढाइ सय रुपैयाँको चिन्ता छ ,यहाँ केही महिनादेखि हराएको मेरो दुई रुपैयाँ भेटिएकै छैन !’

देवीदाससँग प्रेम
श्री साई बाबाको शिरडीमा आगमनभन्दा लगभग १२ वर्ष अगाडि श्री देवीदास दस-बाह्र वर्षको उमेरमा शिरडी आएका थिए । उनी एउटा सानो मारुति मन्दिरमा बस्दथे । देवीदास आध्यात्मिक मार्गमा धेरै अग्रसर भईसकेका थिए र आफ्नो दिव्यशक्तिबाट उनले श्री साई बाबाको शक्तिलाई चिनीसकेका थिए । बाबा देवीदासलाई एकदमै मन पराउनुहुन्थ्यो र कहिले मस्जिदमा त कहिले चावडीमा बसेर उनीसँग ईश्वरका लीलाका विवरण गर्नुहुन्थ्यो । एक दिन बाबाले देवीदासको हात समातेर उनलाई नीम वृक्षको मुनी लिएर जानुभयो र भन्नुभयो ,’यो मेरो तपस्याको स्थान हो । हामीले वैराग्य अवश्य राख्नुपर्दछ । धन , लोभ, मोह र अहंकारलाई टाढै राखेर हामीले ईश्वरको भक्ति गर्नु पर्दछ । आध्यात्मिक पथमा स्त्री एक रोकावट हो । बाबाले श्री विश्वामित्रको पूर्ण कथा पनि देवीदासलाई सुनाउनुभयो ।
बाबाले यस्तो किन गर्नुभयो , यसको कारण त हामीलाई थाह छैन तर बाबाको साथ रहेर देवीदास पूर्णरूपले ईश्वरमा समर्पित भए । पछि गएर उनले मानिसहरुलाई ‘बाबा मेरा शिष्य हुन ‘ भनेर भन्ने जावर अलीलाई आध्यात्मिक वार्तालापमा नराम्रो गरी पराजित गरे जसका कारणले जावर अली शिरडी छोडेर भाग्यो ।

बाबाको कला
मनुष्यमा तीन गुण हुन्छन सत् ,रज र तम् । साधारणतया मनुष्य रजोगुणी या तमोगुणी हुन्छन् । कर्मोनुसार मनुष्यको गुणको अनुमान लगाउन सकिन्छ । तमोगुणी मनुष्य कहिले पनि ईश्वरको स्मरण गर्दैन अपितु उसको ध्यान अन्य कार्यमा अग्रसर रहन्छ । रजोगुणी मनुष्य ईश्वरको नाम पनि लिन्छ तर साथ-साथ साधारण गृहस्थ कार्य पनि गर्दछ । सतोगुणी मनुष्य केवल ईश्वरको नै स्मरण गर्दछ । उ पूर्ण रूपमा ईश्वरमा समर्पित हुन्छ ।
श्री साई बाबा सबै कलामा सम्पूर्ण हुनुहुन्थ्यो । उहाँको एउटा कला यस्तो थियो कि यदि कोही मानिस उहाँको शरणमा आउँदछ भने उहाँले उसका समस्त इच्छाहरु पूरा गरिदिनुहुन्छ र बिस्तारै-बिस्तारै उसको मोहलाई कम गरी उसलाई तमोगुणीबाट रजोगुणी बनाइदिनुहुन्छ । केही रजोगुणी मनुष्य श्रद्धा एवं सबुरीबाट साई भक्ति गरी सतोगुणी बन्दछन् उदाहरणका लागि काका साहेब दीक्षित , म्हालसापत्ति , नाना साहेब चांदोरकर ,मेघा इत्यादी ! अब आउने अध्यायहरुमा यी सबै भक्तहरुका अनुभव छन् जसले हामीलाई साई बाबाको भक्तिका तर्फ अग्रसर गर्दछन् ।

श्री सद्गुरु साईनाथापर्णमस्तु ! शुभं भवतु ।।

Orignal work in Hindi by : Vikas Meheta

Sai Baba of Shirdi :First Chapter


अध्याय -१

Sai Baba of Shirdi

Sai Baba


शिरडीमा आगमन :-भक्तहरुको उध्दारका लागि ईश्वर समय समयमा प्रकट हुनुहुन्छ । श्री साई बाबा कुनै नयाँ हुनुहुन्न बरु उहाँ पहिले पनि अन्य रूपहरुमा प्रकट भईसक्नुभएको छ । उहाँ र भक्तहरुको सम्बन्ध जन्म जन्मान्तरको छ । यस्तो हामी यत्रो द्रिढतासँग यसकारण भन्न सक्दछौं किनकि उहाँ स्वयमले नै कैयौं भक्तहरुसँग यस प्रकारको कुरा गर्नुभएको थियो । यस पटक अठारौं शताब्दीको मध्यमा आठ वर्षको वालकका रुपमा शिरडीमा नीमको रुखमुनी प्रकट हुनुभयो । ती साना वालक दिन रात ध्यानमा मग्न रहन्थे र कसैलाई पनि केही नभनी शिरडिका गल्लीमा घुम्दथे । अचानक एक दिन ती वालक शिरडीबाट हराए । जन्तीसंगै फेरि आगमन :- औरङावादको एउटा सानो गाउँ , धूपगाउँका निवासी श्री चाँद पाटिलको वालकसँग अचानक भेट भयो । त्यस समय चान्द पाटिल आफ्नो घोडीलाई खोज्दै थिए । चारै तर्फ खोज्दा पनि उनी असफल भए तव त्यस तरुण वालकले उसलाइ वोलाए । वालक आफ्नो चिलम सल्काइ रहेका थिए र खाली पानीको आवश्यकता बाँकी थियो । वालकले आफ्नो चिम्टालाई भूमीमा गाडे र त्यहिबाट पानीको फोहोरा उत्पन्न हुनथाल्यो । पानीले कपडालाई भिजाएर वालकले चिलमलाई सल्काए र चान्द पाटिललाई पनि तमाखु खान वोलाए । यस्तो देखेर चान्द पाटिल छक्क परे र वालकको क्रिपाबाट उनको हराएको घोडा पनि पाए । चान्द पाटिलले वालकलाई आफ्नो घर जान अनुरोध गरे जसलाई वालकले स्विकार गरे । त्यसपछी तिनै वालकको चान्द पाटिलकी पत्नीका भतिजा , भदाका विवाहमा जन्ती भएर शिरडीमा पुनरागमन भयो । साई नामबाट सम्बोधन :- धूपगाउँबाट जन्ती शिरडीमा खन्डोवा मन्दिर अगाडी आएर रोकियो । वैलगाडाहरुबाट केटाकेटीहरु , स्वस्नीमानिसहरु तथा अन्य व्यक्तिहरू पनि ओर्लिए । आफ्नो शरीरलाई च्यतिएको कपडाले ढाकेका एक अति सुन्दर वालकले पनि शिरडीको धरतीमा आफ्नो चरण राखे । त्यहि ठाउँमा पछि काका साहेब दीक्षित एवम् अन्य भक्तहरुले पादुकाहरुको स्थापना गरे ! वालकलाई देख्नासाथ मन्दिरका पूजारी श्री म्हालसापत्ती चिमनजी नागरेले ” आउनुहोस् साई ” भनेर सम्बोधन गर्नु भयो । विवाह समारोह समाप्त भएपछि चान्द पाटिल र जन्तीहरु शिरडी छोडेर गए तर बाबा भने शिरडीको नै भएर बस्नुभयो । साईको अर्थ हो ईश्वर र बाबाको अर्थ हो माता-पिता । श्री साई बाबाले ईश्वरको रुपमा सधैं भक्तहरुको रक्षा गर्नुभएको छ र उनिहरुलाई माता-पिताको स्नेह पनि दिनुभएको छ । बाबाको सरकार :- सेलू , महाराष्र्ट्रका सन्त श्री गोपलराव देशमुखले वालकलाई भन्नुभयो :”मेरो बाबु ! पश्चिमतर्फ जाउ!गोदावरीको दक्षिण तटतर्फ जाउ । यहाँ सेलूमा नबस । विभिन्न ठाउँमा भौंतारिनु भन्दा एउटै ठाउँमा रहनु राम्रो हुन्छ । जोसुकै पनि तिम्रोसामु आउँछ भने उसलाई आध्यात्मिक शिक्षा दिनू । सात वर्षीय वालकले आफ्नो द्रिढ भक्तिले गोपलराव देशमुखको दिल जितेका थिए ! काशीका सन्त रामानन्दले पुन: जन्म लिएका थिए । सम्पूर्ण कथा यसप्रकार छ :- जम्बावी गाउँका केशव बाबा साहेबको घरमा एउटा वालकले जन्म लियो जसको नाम गोपाल रखियो । केही वर्षपछी उसको विवाह सोलूमा गरियो जहां गोपाल रावले जागिर , जन्तूरका पेशवाहरुसँग जमिन लिएर एक किला बनाए । गोपालराव भगवान वेन्कटेशका परम भक्त थिए । एक सन्ध्या समय उनी किलाको ढोकामा उभिइरहेका थिए जब उनको द्रिष्टि एक एक्काइस वर्षिय अर्धनग्न स्त्रीमाथि पर्यो जो लघुशंकाका लागि गएकी थिइन । वासनाले आघात गर्न खोजेपछी उनी तूरन्तै आफ्नो मन्दिरमा गए र सियो लिएर आफ्ना दुवै आँखालाई फोरे । यस घटनालाई लिएर मानिसहरुले उनी पागल भएको ठन्न थाले तर केही समयपछि नै उनको पूजा भक्ति देखेर मानिसहरुले उनलाई एक महान सन्त मान्न थाले । एकपटक एउटी आईमाइ उनको प्रसिद्धी थाहा पाएर आफ्नो द्रिष्टि माग्न उनिकहां आईन । स्त्री जन्मैदेखि अन्धी थिइन । गोपलरावको आज्ञा पालना गर्दै उनको सेवकले रातो खोर्सानी पिसेर त्यसको लेप तयार पार्यो र गोपलरावले स्त्रीका आँखामा त्यो लेप लगाइदिए । आश्चर्यको कुरा के भयो भने त्यस स्त्रीले देख्न थालिन । यस घटना चारैतिर आगो फैलिए जसरी फैलिन थाल्यो र छेउछाउका गाउँका सबै मानिसहरु गोपलरा्वकहाँ आउन थाले । गोपलराव उनिहरुलाई आध्यात्मिक पथमा हिंड्न अग्रसर गर्दथे । एक पटक गोपलराव उत्तर भारततर्फ तीर्थयात्राका लागि गए । त्यस अवसरमा बाटोमा पर्ने अहमदावादमा फकिर सुवाग शाहको दरगाहमा दर्शनका नीम्ति गए । मस्जिदको भित्र छिर्नासाथ उनका आँखाबाट आंफै प्रसन्नताको आसुँ झर्न थाल्यो र उनी सम्भषण गर्न लागे । त्यसै समय त्यहां यो भविष्यवाणी भयो ,” गोपलराव ! तिमी नै पूर्वजन्ममा काशीको सन्त रामानन्द थियौ तर अब तिमी ग्रिहस्थ आश्रममा छौ । तिम्रो शिष्य कबिर पनि छिट्टै नै तिम्रो सामु आउने छ किनकी उसले एक फकिरको घर जन्म लिइसकेको छ । ” फर्केर घर पुग्दा गोपलरावले आफ्नो छोरा लक्ष्मणको मृत्यु भएको खबर पाए । सन्त भएको हुनाले उनलाई छोराको मृत्युले ज्यादा दुखी पारेन । केही दिनपछी नै हातहरुमा हरियो कंगन पहिरिएकी एक स्त्री गोपलरावको सामु पाथर्डी गाउँबाट आई । त्यस आईमाईसँग लगभग पाँच वर्षको वालक पनि थियो जसले फाटेको झुत्तो लुगा लगाएको थियो । वालकको मुखमा रोटी थियो । त्यस आईमाईको लोग्ने केही दिन पहिले मात्र मरेको थियो र उसैको आदेशानुसार नै उ गोपलरावकहाँ आएकी थीई । गोपालरावले पहिले त उसलाइ शरण दिन मानेनन् तर पछि अहमदावादमा भएको भविष्यवानी सम्झे र उसलाई आफ्नो शरणमा राखे । उनलाई पूर्ण विश्वास थियो की यो वालक अरु कोहि नभएर कबिर नै हो ! थोरै समयमा नै दुवैबिच प्रगाढ प्रेम बस्न पुग्यो । वालकको भक्ति देखेर गोपलराव प्रसन्न भए र वालकलाई दिन-रात आध्यत्मिक बाटोमा अगाडी बढाउन थाले । तिनै दिनहरुमा वालककी आमाको मृत्यु हुन गयो । त्यस समय वालकको उमेर लगभग १२ वर्ष थियो । गुरु-शिष्यको प्रेम देखेर अन्य शिष्यले ईर्ष्या गर्न थाले र आपसमा विचार गर्न थाले कि यस्तो के छ कि गोपलराव यो यवन वालकलाई ज्यादा प्रेम गर्नुहुन्छ । यस यवन वालकले त हाम्रो गुरुको पनि धर्म भ्रष्ट गरिदिएको छ । उनिहरुले यवन वालकलाई मार्ने जाल पनि रचे तर गोपलरावलाई पहिले नै यसको आभष भयो र उनी बालकलाई लिएर नजिकको जंगलमा गएर बसे । एक दिन अन्य शिष्यले दुबैलाइ एउटा रुखमुनी विश्राम गरिरहेको पाए र उनिहरुले एउटा ईटा उठाएर बालकतिर फ्यांके तर त्यो ईटा गोपलरावको शिरमा लाग्न पुग्यो र उनी नराम्रो किसिमले घयल हुन पुगे । उनको टाउकोबाट लगातार रगत बगिरहेको थियो । बालकले एउटा कपडा आफ्नो गुरुको शिरमा बाँधिदियो । बालकले गोपलरावसँग प्रार्थना गरे कि तपाईं मलाई छोडिदिनू किनकि मेरो कारणले नै तपाईंको यस्तो गति हुन पुग्यो तर गोपलरावले केही पनि मानेनन् र बालकलाई भने , मेरो अन्त नजिक आएको छ र म आफ्नो समस्त शक्तिहरु तिमीलाई दिन चाहन्छु । त्यहि बेला एउटा काली गाईबाट उनले तीन लोटा दूध दुहे र बालकलाई पिलाइदिए र यसै प्रकारले आफ्ना समस्त शक्तिहरु बालकलाई दिए । भोलिपल्ट गोपालराव बालकलाई लिएर गाउँ फर्किए त त्यहिँ आफ्नो आखिरी सास फेर्न पुगे । उनले आफ्नो शिरको कपडा फुकालेर वालकलाई दिए र गोदावरीको दक्षिण तटतर्फ जानलाई भने । गोपलरावले बालकलाई आफ्नो कफनी पनि दिए । बालकको घुम्दा-घुम्दै चाँद पाटिलसँग भेट भयो र उनीसंगै शिरडी पुगे । आफ्नो अन्तिम समयसम्म साई बाबाले त्यस इटा , कफनी र शिरको फेटा आफ्नो साथ राख्नुभयो । जुन दिन बाबाले आफ्नो शरीरलाई त्यग्नुभयो त्यसै दिन त्यो इटा फुटेको थियो र यस्तो देखेर बाबाले यसो भन्नुभएको थियो कि यो इटा टुटेको नभएर मेरो भाग्य फुटेको हो । बाबा पहिलो पटक शिरडी पाल्नुहुंदा उहाँसँग इट र कफनी थिएनन । उहाँले पुन: गएर यी सबै आफ्नो साथ ल्यौनुभएको थियो । बाबा सेलू , जालना, बीड, मनमाड, प्रभामानी तथा पाथर्डीका बाटाहरुसँग भलिभाँति परिचित हुनुहुन्थ्यो र कहिले-काहिँ त्यहाँका मानिसहरुका नाम लिएर उनिहरुको विषयमा सोध्ने गर्नुहुन्थ्यो ।

एउटा अवसरमा श्री साई बाबाले स्वयम् यस कुराको पुष्टि गर्नुभएको थियो कि उहाँको आयु लाखौं वर्ष हो र उहां कबीर हुनुहुन्छ । अनुभव यस प्रकार छ :-
एउटा चोरलाई पुलिसले केही गरगहना सहित समातेछन । त्यस चोरले पुलिसलाई यस्तो वयान दिएछ कि ती गहना उसलाई श्री साई बाबाले दिनुभएको हो । बाबालाई धुलिया कोर्टबाट अदालतमा हाजिर हुने खत प्राप्त भयो । बाबाले उक्त खतलाई धूनीमा हालिदिनुभयो । केही दिनपछी श्री गणपतराव , पुलिस हेड कन्स्टेबल कोपरगाउँबाट बाबाको लागि पक्राउ पूर्जी लिएर आए । बाबाले उसलाइ रिसाउंदै भन्नुभयो ,’यो पूर्जी शौचालयमा फ्यांकिदेउ र गएर स्नान गर । ‘भक्तहरुलाई जब यस कुराको जानकारी मिल्यो तब उनिहरुले धूलिया अदालतमा अर्जी दिए कि श्री सै बाबा कुनै साधरण मानिस हुनुहुन्न । लाखौं मानिसहरु उहाँलाई ईश्वर मान्दछन यसकारण उहाँको एउटा सधारण मान्छेको जस्तो अदालतमा जान उपयुक्त हुंदैन । धूलिया कोर्टका न्ययाधिशले मजिस्ट्रेट नाना जोशीलाई सोध्पूछका लागि नियुक्त गरी शिरडी पठाउनु भयो । नाना जोशीको शिरडी आउने सूचना भन्दा पहिले नै बाबाले मस्जिदमा टेबल-कुर्सीहरु राख्न लगाउनु भयो र मस्जिदलाई एउटा अदालतमा रूपान्तरित गरिदिनुभयो । नाना जोशी :- तिम्रो नाम के हो ?
बाबा:- यी मानिसहरु मलाई साई बाबा भन्दछन । नाना जोशी:- पिताको नाम ? बाबा:- साई बाबा । नाना जोशी :- गुरुका नाम ?
बाबा:- वेनकुंशा अर्थात वेंकटेश । नाना जोशी :-तिम्रो धर्म के हो? बाबा:- कबीर
नाना जोशी :- जाति कुन हो?
बाबा:- परवरदिगार । नाना जोशी :-तपाइंको आयु कति हो ?
बाबा:- लखौं वर्ष नाना जोशी :-के तपाईं कसम खानु हुन्छ कि तपाईं जे भनिरहनुभएको छ त्यो साँचो हो ? बाबा:- हजुर । साँचो हो । नाना जोशी :- के गहना-चोरलाई चिन्दछौ? बाबा:- म सबैलाई चिन्दछु । नाना जोशी :- के यो तिमीसँग बस्दथ्यो? बाबा:- हजुर । म सबैको साथै रहन्छु । नाना जोशी :- के चोरिको गहना तपांईले उसलाइ दिनुभएको हो? बाबा:- हो ! मैले दिएको हो । कस्ले कसलाई दिन्छ र ?
शिरडी एउटा सानो गाउँ थियो र त्यस बेला बाहिरबाट शिरडीमा जो आउंदथे उनिहरुको नाम र ठेगाना एउटा रजिस्टरमा लेखिने गरिन्थ्यो । नाना जोशीले त्यस रजिस्टरको अवलोकन गरे र पाए कि त्यो चोर काहीले पनि शिरडीमा आएको नै थिएन । पछि गएर चोरलाई पनि आफ्नो गल्ती महसुस भयो । उसले आफ्नो पहिलो वयान बदल्यो र श्री साई बाबासँग माफि माग्यो ! यहाँ यो ध्यान दिन योग्य कुरा छ कि बाबाले गोपालरावलाई आफ्नो गुरु नभनी वेनकुंशा अर्थात भगवान वेंकटेशलाई भन्नु भयो जसको उहाँको गुरु पूजा गर्नुहुन्थ्यो । यसमा कुनै अतिशयोक्ती छैन कि बाबा लाखौं वर्षदेखी हुनुहुन्छ र शिरडीमा नीमको रुखमुनी उहाँको पूर्व गुरुको समाधि पनि छ ।
शिरडीको विशेषता र द्वारकामाईको रहस्य:- शिरडी एउटा सानो गाउँ भएकाले यसको कुनै विशेष धार्मिक इतिहास थिएन । बाबाको आगमनपूर्व यहाँ खन्डोवाको सप्ताहमा तीन दिन पूजा हुने गर्दथ्यो । एउटा अवसरमा खन्डोबाको ध्यनमा मग्न एक व्यक्तिलाइ खण्डोवाको आदेश भयो कि श्री साई बाबाले यहाँ शिरडीमा धेरै तपस्या गर्नुभएको छ र उहां स्वयं ईश्वर हुनुहुन्छ ! शिरडीको दर्शनोपरान्त र श्री साई सत् चरित्रको पठन-पाठन पछि यस्तो सवाल आउंदछ की श्री साई बाबाले पैथन , नाशिक, पूताम्बेलाई छोडेर एउटा साधारण सानो गाउँ शिरडीमा नै रहन किन मनपराउनुभयो र फेरि शिरडीमा एउटा टुटे-फुटेको मस्जिद नै किन ! केही पुस्तकहरुको अध्ययन पश्चात बाबाले स्वयं यसको उत्तर दिनुभयो ! बाबा स्वयं भन्नुहुन्थ्यो की ऋणानुबन्धका कारण नै हामी एक-अर्काको समिप आएका हौं यसैले हामीले प्रत्येकको आदर गर्नुपर्दछ ! जस्तो की खन्डोबा भगवानले आफ्नो भक्तलाई भन्नुभयो की बाबाले धेरै वर्ष शिरडीमा तपस्या गर्नुभएको छ । बाबाका पहिला गुरु श्री मु्झफर शाह एक अत्यन्त नै धनी व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो । शिरडीदेखी नांदकुरिसम्म उहांको जमिन थियो ! उहांका पुत्र र बाबा एकसाथ बस्दथे ! नीमको रुखदेखी लिएर चावडिसम्म एउटा गुफा छ जसमा बाबाले तपस्या गर्नुभएको थियो । एकचोटि उहांको दाढी यति धेरै बढेको थियो की त्यसले जमिन साफ गर्दथ्यो । मस्जिदमा(द्वारकामाई) बाबाका गुरुले आफ्नो पंचभूत शरीर त्याग गर्नुभएको थियो त्यसैले बाबाले रहनको लागि द्वा्रकामाईलाई नै चुन्नुभयो र त्यहि स्थनमा धूनी प्रज्ज्वलित गर्नुभयो । श्री साई बाबा चाहे कबीर ,शिव,या पीर-पैगम्बर जो सुकै हुन, हाम्रो लागि त उनी श्री साई बाबा नै हुन। मन उनको दर्शन नगरी प्रसन्नचित्त हुँदैन । श्री साई बाबाजस्ता अरु देवता छैनन् । उहांमा अगाध दया अगाध शक्ति छ। आफ्ना भक्तहरुका सबै त्रुटीहरुलाई भूलेर उनिहरुलाई ग्रिहस्थ आश्रममा नै मोक्ष प्राप्त गराई दिनुहुने देव श्री साई बाबा नै हुनुहुन्छ । श्री सद्गुरु साईनाथापर्णमस्तु ! शुभं भवतु ।।

Lab sheet -4


Signals and System




  1. Write a Matlab code for sampling following signal.

    x (t) =sin (2πF1t) + sin (2πF2t)

    Take the time range t= [0:0.1:20]

    F1=0.1 and F2=0.2

Code:

Xlabel (‘n’);

Ylabel (‘x_samples’);

Title (‘Sample’);

x_recon=0;

subplot (3,1,3);

for k=0:length(x_samples)-1

stem (0:length(x_samples)-1,x_samples);

l=k:-.1:-20+k;

x_recon=x_recon+x_samples(k+1)*sinc(l);

axis ([0 20 -2 2]);

hold ;

plot (t,x_recon,’ko’);

end;

xlabel(‘t’);

ylabel (‘x_recon’);

title (‘Reconstructed Signal’);

Figure:

  1. Find DTFT for given specifications

    Num= [1 -0.6]

    Den= [2 1]

    Plot magnitude spectrum and phase spectrum.

Code:

Num = [1 -.6];

Den = [2 1];

w= -4*pi:8*pi/512:4*pi;

h=freqz (num,den,w);

subplot (2,2,1);

plot (real(h),’k.’);

title (‘Plot of real(h)’);

SUBPLOT (2,2,2);

Plot (imag(h),’ko’);

Title (‘Plot of Imag(h)’);

Subplot (2,2,3);

Plot (angle(h),’kx’);

Title (‘Plot of phase spectrum’);

Subplot (2,2,4);

Plot (abs(h),’k-‘);

Title (‘Plot of magnitude spectrum’);

Figure:

  1. Write a Matlab code for finding CTFT of following signal.
    1. x(t)=2cos(10πt)
    2. x(t)=ce5t

      Plot magnitude spectrum and phase spectrum.

      b. Code:

t=0:0.01:2;

c=2;

x=c* exp (5*t);

N=100;

y=fft(x,N);

subplot (3,1,1);

plot (t,x,’k*’);

title (‘Given Signal x(t)=2cos(10*pi*t)’);

subplot (3,1,2);

plot (abs(y),’ks’);

title (‘Plot of abs(y)’);

subplot (3,1,3);

plot (angle(y),’kd’);

title (‘Plot of angle(y)’);

  1. Figure:


  1. Code:

t=0:0.01:2;

x=2*cos(10*pi*t);

N=100;

y=fft(x,N);

subplot (3,1,1);

plot (t,x,’kp’);

grid;

title (‘Given Signal x(t)=2cos(10*pi*t)’);

subplot (3,1,2);

plot (abs(y),’k’);

grid;

title (‘Plot of abs(y)’);

subplot (3,1,3);

plot (angle(y),’k:’);

grid;

title (‘Plot of angle(y)’);

 

  1. Figure:

     

Dear readers feel free to download the WORD version @ http://www.scribd.com/doc/44305943/Lab-Sheet-4 VISIT SITE

OR

download the WORD 2003 version from the MY SHARED box at the top-left of this page

OR visit Box.net for alternate download link:
VISIT SITE

HEY MERE SATGURU…!


Guru Nanak Dev Ji

Jo Tune Diya,
Aur
Jo Tune Naa Diya,
Aur
Jo Tune De Kar Le Liya,
Unn Sab Par Tera “Shukar Hai Waheguru”

KYON KE…

Jo Tune Diya Woh Teri “RAHMAT”,

Jo Tuna Naa Diya Unn Mein “HAMARI BHALAI”

Aur Jo Tune De Kar Le Liya Woh Hammara “IMTIHAN”

Hey Mere ‘WAHEGURU’
Hummain Har Haal Mein Shukar Ada Karney Ki “RAHMAT” Bakhsho.

“WAHEGURU RAKHA”

Source:Sent by Dev Rajani To members of Sub Ka Malik Ek (Facebook)

BLOGUPP!(blogupp.com) :blog promotion and advertising giant!!


In need of real blog readers?
Blog promotion helps. Get it easy!

BlogUpp! offers a blog promotion widget,blog directory
and blog discovery toolbar for efficient blog marketing.

What makes BlogUpp! different?

  • No Sign-up (URL only)
  • 3 Blog tools combined
  • Handpicked quality blogs
  • Blog targeting and ranking
  • Cheat-proof and fair sharing
  • Blogspot, WordPress and alike friendly
  • Welcome bonus for every approved blog
  • Premium from 5 EUR (featured, ads-free, +-)
  • Best de facto exchange ratio (10:9) and more

DARE TO SHARE?

Share

Delicious
Bookmark this on Delicious